امروز غروب که شد به سرمان زد برویم سینما فرهنگ به رنگ ارغوان حاتمی کیا را ببینیم . خوب حاتمی کیا هم که میدانید باید نهار ، نان و فلسفه با چاشنی "نماد" خورده باشی که بتوانی بعد از ظهرش به تماشای حاتمی کیا بنشینی . هر چند حاتمی کیا بعضی وقتها خیلی مخاطبش را به نمادهایش و هدف های اخلاقی اش نزدیک میکند (مثل دعوت) اما اینجا (در به رنگ ارغوان) کمی فهم و برداشت ها احتیاج به تعمق و زمان بیشتری داشت . معمولا این جور فیلم ها در لحظه انسان را ارضاء نمی کنند بلکه باید در روندی تحلیلی، لذت هنری را خودت با دست های خودت از درون فیلم بیرون بکشی . (و به اصطلاح به نوعی برای فهم سمبولیک اثر هنری به ذهنت فشار بیاوری ) نکته بارز این فیلم این بود که درسال ۸۳ ساخته شده است ، اما تا همین چند وقت اخیر در توقیف بسر میبرد . یعنی چیزی حدود پنج سال است که دارد خاک می خورد  . تا اینکه در جشنواره اخیر رفع توقیف شد و به عنوان بهترین فیلم هم انتخاب شد . فقط من در این میان هر چه زور زدم نفهمیدم علت توقیف پنج ساله این فیلم چه بوده ؟... شاید اعمال عنصر امنیتی ای که قهرمان فیلم هم بود، به نوعی تداعی کننده برخی خشونت های ناموجه سیستمی بوده و یا اینکه حاتمی کیا گناه بزرگتری در متن نقش این نیرو گنجانده بود و آنهم عاشق شدن او بود ... (چه میدانم به هر حال بسوزه پدر عاشقی) . شخصیت "قرتی" و دلقک فیلم (کورش تهامی) را که مثلا عاشق پیشه هم بوده (اما از این کشکی هاش) کاملا دور و بر خودم تو این سالها دیده ام کسانی که بدلیل عشق دروغیشان در صورت پا ندادن طرفشان سریع او را تهدید میکنند و البته با یک "پخ" قافیه را میبازند ... شخصیت آنتن هم که در واقع یک نیروی "قلابکشککی" است و هیچ بخاری از او بغیر از همان "آنتن بودن" بر نمی خیزد هم زیاد بازبرخورد داشته ام . نکته دیگر اینکه حاتمی کیا سعی می کند شخصیت "شفق" را کاملا بدون قضاوت اخلاقی معرفی کند و اصراری ندارد چهره او را خشن، نامهربان ، خیانتکار و ... جلوه دهد .شاید جالب ترین بخش فیلم و نتیجه گیری ای که حاتمی کیا می خواهد از این فیلم بکند بخش نهایی فیلم باشد که"بازخورد" برخورد های خاص امنیتی را منفی قلمداد می کند به طوری که این فضاها و برخورد ها از یک  شخصیت بی تفاوت یک شخصیت فعال و اکتیو (و شاید خطرناک) را در آینده بسازد ...

پی نوشت ۲. راستی ...  "تو هم با ما نبودی" .

پی نوشت ۳. امروز پایان دیروز و آغاز فردا بود من همچنان مشتاقم در حال باشم ...

اروینگ گافمن جامعه شناس مکتب کنش متقابل نمادین می باشد که اندیشه هایش در جامعه شناسی خرد از شهرت بسیار زیادی برخوردار است . به طور مشخص "نظریه نمایشی" مهمترین کار گافمن است که زندگی انسانها را در یک تشبیه ستودنی و بی نقص با صحنه نمایش مقایسه میکند . گافمن سخت تحت تاثیر نظریات جرج هربرت مید موسس مکتب کنش متقابل نمادین بوده است . همچنین برداشت هایی از تلقیات نمایشنامه ای شکسپیر هم در آثار او دیده می شود . گافمن اینگونه می پنداشت که افراد در هنگام کنش متقابل می کوشند جنبه ای از خودشان را نمایش دهند که همواره مورد پذیرش دیگران است . افراد در جلوی صجنه نمایش زندگی سعیشان در این است که ...

 تقدیم به بیکرانه ترین اقیانوس عشق ، حضرت سید الشهدا (ع) :

وقتی که ذوق شاعـر بیچــاره زخـمــی است

وقتی نـبـود قـافــیـه در شـعـر ، حتمی است

 دیگر چـکونـه شـعــر بــگــویـم بــرای دوست

دیـگــر چــگـونــه راه روم پــا بـه پـای دوسـت

رنگـین شـدسـت مـیــکــده از جـوی خـون او

دیـــگــر چـــگـــونـــه آب بــنــوشـم بــدون او

پیوند این جهان ز عـزیـزی گـسـسـتـه است

گویا که پایه های محکم دنیا شکسته است

افـتاده اسـت خـیـمــه خــورشــید بـر زمـیـن

تـاریـک و تـار مـی شـود این خانه بعد از این

از ایـن غـروب سـرخِ تو هسـتـی طـلـوع کرد

پــایــان تـــو ســعــادت مــا را شــروع کـــرد

گرچـه تـمـام خـلـق ز مـرگــت یـتــیـم شــد

امــا صـــراط دیـن خـدا مــسـتـقـیــم شــــد